کیا موقع برق رفتن عشق می کنند!

 این روز ها رفتن برق به نوعی عادت تبدیل شده. شدت برق رفتن در پایتخت کم شده در عوض در شهرستان ها بیشتر شده (این جمله رو بر اساس استدلال استقرایی یا تجربی گفتم شاید درست باشه شاید اشتباه)

بهرحال برخلاف اکثریت عده ای واقعاً با رفتن برق بالا و پایین می پرند و عشق می کنند؛

۱/ دو دره بازها. مخصوصاً در بانک ها و اداره جاتی که نیاز به کامپیوتر و برق برای راه انداختن کار ارباب و رجوع هست.

۲/ تعمیراتی های لوازم خانگی. خوب هی برق میاد هی برق می ره. به سیم پیچی و آی سی و مدارها فشار می یاره و خراب می کنه و این تعمیراتی ها رو پولدار.

۳/ دارندگان و فروشندگان باطری ها خانگی (UPS). فروشندگان مشتری بیشتری پیدا می کنند و برای خریدش بوسیله مشتری ها توجیه غیرقابل انکاری دارند. خریدارها هم حسرت پولی که خرج کردن و این باطری ها رو خریدن نمی خورند. خلاصه با خودشون حال می کنند و آینده نگری خودشون رو تحسین.

۴/ لپ تاپ داره ها. همه لپ تاپ ها باطری دارند. وقتی برق می ره کل سیستم ها با هم خاموش می شه الا لپ تاپ ها. خوب اینجاست که لپ تاپ دارها مورد توجه قرار می گیرن.

۵/ دست فروش های داخل پارک ها. برق رفته. حداقل تا ۲ ساعت هم نمی آید. ملت به پارک های نزدیک محل سکونتشون پناه می یارن. بهرحال هوای اونجا خنک تر و فضا دل بازتر. دست فروش ها هم در این میون سودی می برند.

۶/ مخالفین و منتقدین دولت نهم. خوب دیگه همین که برق میره، انگار برق اونا وصل شده مثل رادیو پخش شروع به حرف های تکراری می کنند؛ آقا مدیریت نداریم. آقا همش وعده می دن. آقا برنامه نداریم. آقا داریم جهان چهارمی می شیم. آقا همه سر کاریم.

۷/ کسانی که کم خوابی دارند. واقعاً هستند در میان مردم افرادی که دچار کم خوابی شده اند ولی به اصرار خود را به گونه ای مشغول می کنند که وقت خوابی برایشان باقی نمی ماند. خوب وقتی برق می رود، مخصوصاً شب ها که نور از خانه ها با رفتن برق می رود، با خیال راحت می خوابند.